Wirtualna wycieczka… – POZNAŃ –

Wielkopolskie to drugie, największe województwo w Polsce. Na tak dużym obszarze nie brakuje atrakcji turystycznych. To miejsce naznaczone licznymi zabytkami, wśród których prym wiodą zamki, pałace i dwory. Wielkopolska to także kolebka naszego kraju tu znajduje się wiele miejsc związanych z początkami polskiej państwowości.

Poznań – stolica wielkopolski – miasto położone w środkowej Wielkopolsce nad rzeką Wartą. Miejsce, w którym zaczęła się historia naszego państwa. Poznań to miasto Międzynarodowych Targów Poznańskich, na terenie których w 1929 r. miała miejsce największa impreza targowa w dziejach Polski. To również miasto wielkiej muzyki, gdzie odbywają się Międzynarodowe Konkursy Skrzypcowe im. Henryka Wieniawskiego i gdzie śpiewają Poznańskie Słowiki. To wreszcie miasto, gdzie żywe są regionalne tradycje i zwyczaje, z gwarą w wykonaniu Starego Marycha i poznańską pyrą. Poznań to miasto, którego oblicza nie da się poznać w ciągu kilku godzin.

Zwiedzanie warto zacząć od Rynku, na którym zwraca uwagę okazały renesansowy Ratusz.

Początkowo była to budowla drewniana, później około 1300 r. wystawiono ratusz w stylu gotyckim. Z tego okresu zachował się zwornik w sklepieniu piwnicy z herbem Przemyślidów, którzy panowali w Polsce w latach 1300-1306. Gotycki ratusz przetrwał do 1536 r. , kiedy został zniszczony przez szalejący w mieście pożar.
Sprowadzono wtedy włoskiego architekta Jana Baptistę Quadro, który przebudował zniszczony ratusz nadając mu formy renesansowe. Jego dzieło do dzisiaj jest uważane za perłę architektury renesansowej na północ od Alp. Nowatorskim rozwiązaniem, które zastosował Quadro było umieszczenie arkadowych podcieni w fasadzie oraz attyki. Wolne przestrzenie wypełniają portrety polskich władców: Mieszka I i Bolesława Chrobrego, wyżej Kazimierza Wielkiego i Władysława Łokietka, a w partii attyki przedstawiono władców z dynastii Jagiellonów.
Kiedy prace związane z odbudową ratusza zbliżały się do końca, postanowiono umieścić na wieży zegar. Jak mówi legenda, w czasie uroczystości odsłonięcia zegara na wieżę wybiegły dwa przeznaczone na pieczeń koziołki, które na oczach zgromadzonego tłumu zaczęły się trykać rogami. Na pamiątkę tego zdarzenia zamówiono u mistrza Bartłomieja z Gubina mechanizm, który w południe wprawiał w ruch bodące się koziołki. Dzisiaj każdego dnia w południe gromadzi się przed nim liczna grupa turystów, którzy obserwują trykające się na ratuszowej wieży koziołki. Jednocześnie, z balkonu wieży zegarowej rozbrzmiewa, wykonany przez trębacza, na 4 strony świata, hejnał.

Kolejne zmiany w wyglądzie poznańskiego ratusza przyniósł remont przeprowadzony w latach 1782-1784 z inicjatywy Komisji Dobrego Porządku. Ratusz otrzymał wtedy nową wieżę, zwieńczoną klasycystycznym hełmem, na szczycie której umieszczono królewskiego orła. Przetrwał on czasy zaborów i II wojny światowej. Chociaż z dołu tego nie widać, jest całkiem sporych rozmiarów: 1,80 m wysokości i 2 m rozpiętości skrzydeł.
Obecnie w ratuszu mieści si Muzeum Historii Poznania. Przed ratuszem warto zwrócić uwagę na fontannę Prozerpiny.
Na Starym Rynku warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden bardzo ważny i popularny zabytek Poznania. To wąskie, trzypiętrowe domki budnicze zlokalizowane obok Ratusza. Na dole kamieniczek mieściły się sklepy, a na górze mieszkania kupców. Jest to jeden z nielicznych przykładów szeregowej zabudowy targowej.

Ostrów Tumski i Katedra Poznańska
Początki państwa polskiego to Ostrów Tumski w Poznaniu.
Już za czasów Mieszka I istniał na wyspie potężny 4. członowy gród obronny będący jednocześnie siedzibą pierwszych władców Polski i pierwszego biskupa w Polsce – Jordana.
Zdaniem większości historyków Ostrów Tumski to miejsce chrztu Polski.
Dzisiejszy Ostrów Tumski w Poznaniu to miejsce, od którego niemalże wszyscy turyści rozpoczynają zwiedzanie miasta Poznania
Poznańska Bazylika Archikatedralna, położona na wyspie zwanej Ostrów Tumski w Poznaniu, otoczonej korytem Warty i Cybiny, sięga samych początków chrześcijaństwa w Polsce, II połowy X wieku.
Najstarsza w Polsce katedra jest milenijnym pomnikiem kultury chrześcijańskiej, nazwana przez papieża Jana XXIII w dokumencie podnoszącym ją do godności Bazyliki Mniejszej – „Ozdoba Poznania”. W czerwcu 1983 roku gościła w swoich murach następcę św. Piotra – Ojca świętego Jana Pawła II, który powiedział: „Zdaję sobie sprawę, że miejsce, na którym stoję, odegrało podstawową rolę nie tylko w historii chrześcijaństwa, ale także w historii państwa i kultury polskiej”.

Prawdziwym klejnotem katedry jest wielki ołtarz – dzieło wybitnych mistrzów śląskich z przełomu XIV-XV wieku, pochodzący prawdopodobnie z warsztatu wrocławskiego. Ołtarz główny pochodzi z kościoła farnego z Góry Śląskiej i przedstawia w centrum Matkę Boską w otoczeniu św. Katarzyny i św. Barbary oraz 12 innych świętych niewiast. Na zewnętrznych skrzydłach ołtarza jest osiem obrazów ukazujących Mękę Pańską. Pod główną wnęką ołtarza jest predella, gdzie umieszczono postacie Chrystusa i dwunastu apostołów podczas Wieczerzy Pańskiej. Wyposażenia w nawie głównej dopełniają wybitne dzieła baroku: ambona z 1720 roku i chrzcielnica, a także gotyckie stalle w prezbiterium. W posadzce nawy głównej z okazji Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa Roku 2000 wmurowano płytę z brązu upamiętniającą Biskupa Jordana – pierwszego biskupa Polski.

Pomnik Poznańskiego Czerwca
W 1956 roku plac ten był świadkiem znaczącego, nie tylko dla poznaniaków, wydarzenia historycznego.
W czwartek, 28 czerwca 1956 roku z różnych części miasta dotarł na Plac Mickiewicza – wówczas Stalina, wielotysięczny tłum robotników. Byli to w większości pracownicy zakładów im. J. Stalina – późniejsze zakłady H. Cegielskiego.  Skandując, robotnicy domagali się poprawy warunków bytu, wolności, zmiany norm pracy, chleba i swobód religijnych.
Robotników nikt nie wysłuchał, a w odpowiedzi na stawiane żądania, protest został krwawo stłumiony. Tego dnia jak i w dniach następnych zginęło około 70 osób.
Był to pierwszy w Europie bunt przeciwko dyktaturze komunistycznej.
W 25 rocznicę tragicznych wydarzeń  Czarnego Czwartku wybudowano i uroczyście odsłonięto Pomnik Poznańskiego Czerwca 1956, upamiętniający poległych i strajkujących poznańskich robotników.
Pomnik składa się z trzech krzyży:
⦁ 2 stalowe – 21. m symbole śmierci i zmartwychwstania; połączone ze sobą;
⦁ monument z głową orła.
Po prawej stronie pomnika wypisane są główne hasła protestujących robotników:
⦁ O Boga;
⦁ Za wolność, prawo i chleb.


Park Cytadela
W XIX wieku Poznań był integralną częścią Prus – uważany za najważniejsze miasto zajętych ziem polskich zaborów pruskich.
W latach 30. XIX wieku miasto zostało zamienione na twierdzę.
Wybudowano górujące nad miastem 100 ha  fortyfikacje.
Funkcja obronna tej budowli , w czasie 115 lat istnienia, została wykorzystana przez Niemców tylko jeden raz – podczas wyzwalania miasta, spod okupacji niemieckiej, przez wojska radzieckie w 1945r.
Zniszczenia wojenne były znaczne.
Ocalałe z pożogi wojennej pozostałości twierdzy stanowią część Parku Cytadela.
Na terenie parku godne uwagi są nie tylko XIX wieczne wojskowe budowle, ale także mieszczące się w nich ekspozycje muzealne –  wchodzące w skład Muzeum Uzbrojenia i Muzeum Armii Poznań.
Na stoku Cytadeli mieści się 7 różnych cmentarzy, a także mogiły Powstańców Wielkopolskich, Bohaterów Polskich, 5830. żołnierzy Armii Czerwonej, ofiar Czerwca 1956 i inne.


Zamek Cesarski został wybudowany w latach 1905-1919 dla niemieckiego cesarza Wilhelma II i jest ostatnią wzniesioną rezydencją monarszą w Europie. Zamek to główny budynek tzw. dzielnicy zamkowej. Innym obiektem wchodzącym w jej skład jest m.in. opera.
W czasie II wojny światowej ten zabytek Poznania został przebudowany na rezydencję Hitlera. Co ciekawe, przed wojną w zamku mieścił się Wydział Matematyczny Uniwersytetu Poznańskiego, którego absolwenci złamali kod Enigmy. Obecnie w budynku jest m.in. dom kultury. Centrum Kultury Zamek jest instytucją interdyscyplinarną, prezentującą najciekawsze zjawiska kultury współczesnej, w której przenikają się i uzupełniają wzajemnie sztuki wizualne, teatr, film, muzyka i literatura.

F
F
?